Çamur İçinde Bir Gün

Karadeniz bölgesi yağmuruyla bilinir. Sonbaharla birlikte artan yağmur seviyesi de tatilde hayal bahçemizin yeterince ıslanmasını sağlamıştı. O gün yine tulumları heyecanla giydiler (artık tulum giymede ilk günlere göre çok daha iyiler). Havanın kapalı olması diğer günlere göre sanki daha çok heyecanlandırmıştı onları. Yeni oyunlar keşfedeceklerinin bilincinde bahçeye doğru koştular. Herhangi bir yönlendirme veya yönergeye ihtiyaç duymuyorlar bahçede. Sanki hep orada olmaları gerekiyormuş gibi hemen işlerine koyuluyorlar. Hiç olmadıkları kadar ciddi ve bahçelerine, toprağa son derece saygılılar. Onlar çamura korkusuzca dokundukça yaratıcılıklarının sınırlarını daha da zorladıklarını ve aynı zamanda bunu yaparken de çok rahat olduklarının gözlemledim. Sadece yanlarında duruyor, eğiliyor sohbetlerine ve hayallerine ortak olup, ihtiyaçları varsa sürece dahil oluyorum.

Yapay kurallardan uzak, doğanın özünde istedikleri gibiler... 

Çocuklar çamurun içinde kendileri bulurken benim zihnimden ise bu şarkı geçiyordu.

https://www.youtube.com/watch?v=_EZUfnMv3Lg

HAYAL BAHÇESİ

Doğanın içinde bize özgür bir ortam sunan, bizim "ormana gidiyoruz!" dediğimiz ancak okulumuzun hemen yanında çevrelenmiş, tulumlarımızı giyip çıktığımız bahçe bizim için hayal ormanı...

Hayal ormanında incir ağacı, tavuklar, çeşitli otlar, ısırganlar, bol bol taş, kum, çamur ve su var. Aslında bütün bunların üzerinde çocukların yapaylıktan uzak özgürleştiği bir bahçe orası. Çocuklar; ağaç yapraklarına, toprağa, çamura ve suya dokundukça rahatlıyor ve istedikleri neyse onu açığa çıkarıyorlar.

Bugün yapraktan yeşili, çamurdan kahverengini buldular ve boyadılar taşları. Onlar hayal etti, kuralları onlar belirledi ve renkler kendini buldu. Çocukları oyunlarına dalmış halde izlerken ben de kendimi o hayal bahçesinde koşturan bir çocuk gibi hissediyorum...

School's Out

"Bütün bir çocuk kuşağı için, arka bahçede, alet deposunda, kırlarda ve ormanlardaki doğrudan deneyimlerin yerini makinelerin aracılık ettiği dolaylı bilgiler aldı. Bu çocuklar ve gençler zekiler; bilgisayarlarla büyüdüler. Öyleyse üstün nitelikli olmaları beklenir ama biliyoruz ki eksik olan bir şey var."

Doğadaki Son Çocuk- sf:81

Richard Louv

Eksik olanı tamamlamaya, öze dönmeye doğaya çıkıyoruz. Bir köy okulunda, doğanın bize sunduğu imkanlara sarılmaya bu eğitim öğretim döneminde başlıyoruz.

Doğa eğitimi, orman anasınıfları, dogadaogreniyorum